درمان حساسیت

آسم و آلرژی بینی از زبان متخصص آلرژی و حساسیت

آیا به طور شایعی علایم چشمی همراه با آلرژی بینی دیده می شود؟ درمان آن چیست؟ پنجاه درصد بیمارانی که آلرژی بینی دارند مبتلا به علایم آلرژی چشمی نیز هستند که به آن کنژنکتیویت آلرژیک می گویند. شایع ترین علامت آن قرمزی، خارش و آبریزش چشم می باشد. چنانچه علایم چشمی شدید باشند قبل از هرگونه درمان باید بیمار توسط پزشک معاینه شود تا از نبودن عفونت یا سایر بیماری های چشم اطمینان حاصل شود. بیماران اغلب با داروهای بدون نسخه مانند آنتی هیستامین خوراکی یا قطره های چشمی درمان می شوند. همانطور که در سوال 27 شرح داده شد آنتی هیستامین خوراکی اثر متوسطی در رفع خارش و آبریزش چشم دارد. اغلب داروهای بدون نسخه شامل تنگ کننده های عروقی مانند نفازولین می باشد که بایستی فقط چند روز آن هم به صورت محدود استفاده کرد زیرا اگر این داروها بیشتر از یک تا دو هفته استفاده شود به محض قطع دارو علایم بیمار برمی گردد. کتوتیفن دیگر داروی بدون نسخه ای است که هم اثر هیستامین را تعدیل می کند و هم ترشح آن را از ماست سل ها می کاهد. این دارو به طور موثری علایم چشمی را رفع می کند و عوارض جانبی چندانی هم ندارد. اگر کتوتیفن سبب بهبود علایم نشد فرد حتما باید به پزشک مراجعه کند. پزشک می تواند داروهای ضد حساسیت دیگری برای بیمار نسخه کند که به طور موثری خارش، قرمزی و آبریزش چشم بیمار را کم کند. این قطره های چشمی عبارتند از: امادین، کرومولین، ندوکرومیل، آلاماست، الوپاتادین، آزلاستین، اپیناستین و کتورولاک یا آکولار. بیمارانی که به آسپیرین حساسیت دارند نباید از کتورولاک که نوعی داروی ضد التهابی غیراستروییدی است استفاده کنند. گاهی اوقات قطره های مذکور نمی توانند علایم بیمار را برطرف کنند که در این حالت برای مدت کوتاهی، به مدت 7 تا 10 روز پزشک قطره های استرویید چشمی نسخه می کند. Loteprednol یا Alrex یک استرویید موضعی چشمی است که دوره کوتاهی در درمان آلرژی چشمی استفاده میشود و مورد تأیید اداره غذا و داروی آمریکا است. البته باید این نکته را در نظر داشت که قطره های استرویید چشمی ممکن است با عوارض شدیدی مانند عفونت چشم، […]

تشخیص و درمان حساسیت

پزشک آشنا : تشخیص عوارض مربوط به آلرژی مانند اگزما و تب یونجه و حساسیت به غذاها اغلب ساده است. برخی کلینیک های آلرژی ان اچ اس در انگلستان در زمینه آلرژی در کودکان(آلرژی کودکان)دارای تخصص است. از میان انجمن انگلیسی آلرژی و ایمونولوژی بالینی (بی اس ای آی)کلینیکی را که به محل زندگی شما نزدیک تر است انتخاب کنید. چگونگی تشخیص آلرژی؟ اگر پزشک بیان کرد کودک شما به حساسیت دچار است احتمالا او به انجام تست آلرژی توصیه می کند. هنگامی که به دنبال نوع آلرژن هستند این نوع تست حرف اول را می زند. پزشک احتمالا آزمایش را انجام می دهد یا شما را به نزد کلینیک الرژی می فرستد. آزمایش پوستی شامل استفاده از قطره آلرژن مشوک به ایجاد حساسیت است که بر روی بازوی کودک قرار می گیرد. پزشکان پیش از استفاده از هر قطره، بر روی پوست یک خراش کوچک می دهند و به چگونگی واکنش پوست توجه می کنند. آزمایش خون (آزمایش های آی جی ای خاص)روش دیگر جهت تشخیص آلرژی است. در این روش مقدار آنتی بادی ای جی ای در خون اندازه گیری می شود. آنتی بادی که توسط سیستم ایمنی بدن در پاسخ به آلرژن مشکوک حساسیت ساخته می شود. متاسفانه این آزمایش مربوط به حساسیت در تشخیص واکنش های آلرژیک با تاخیر ناکارآمد است. اگر نگران بروز حساسیت هستید به پزشک مراجعه کنید. هیچ وقت از کیت های آزمایش که در تبلیغات مشاهده می کنید استفاده نکنید زیرا شواهدی اندکی مبنی بر کارایی آن وجود دارد. چگونه آلرژی را درمان کنیم؟ در این باره اولین مرحله این است که کودک را به نزد پزشک ببریم تا مشخص شود کودک به چه چیزی حساسیت دارد. در این باره بهترین راه درمان این است که کودک را از عوامل ایاجد حساسیت دور نماییم. البته این کار ساده ای نیست. البته ممکن است پزشک به کودک داروهایی بدهد از جمله آنتی هیستامین ها یا استروئید موضعی یا استنشاقی ( کورتون). اما دارو قادر به درمان آلرژی نیست و فقط علایم شایع آلرژی را کاهش می دهد علایمی مانند آبریزش بینی، خارش دهان و عطسه. همواره پیش از استفاده از دارو برای کودک […]