آسم و آلرژی

آسم و آلرژی بینی از زبان متخصص آلرژی و حساسیت

آیا به طور شایعی علایم چشمی همراه با آلرژی بینی دیده می شود؟ درمان آن چیست؟ پنجاه درصد بیمارانی که آلرژی بینی دارند مبتلا به علایم آلرژی چشمی نیز هستند که به آن کنژنکتیویت آلرژیک می گویند. شایع ترین علامت آن قرمزی، خارش و آبریزش چشم می باشد. چنانچه علایم چشمی شدید باشند قبل از هرگونه درمان باید بیمار توسط پزشک معاینه شود تا از نبودن عفونت یا سایر بیماری های چشم اطمینان حاصل شود. بیماران اغلب با داروهای بدون نسخه مانند آنتی هیستامین خوراکی یا قطره های چشمی درمان می شوند. همانطور که در سوال 27 شرح داده شد آنتی هیستامین خوراکی اثر متوسطی در رفع خارش و آبریزش چشم دارد. اغلب داروهای بدون نسخه شامل تنگ کننده های عروقی مانند نفازولین می باشد که بایستی فقط چند روز آن هم به صورت محدود استفاده کرد زیرا اگر این داروها بیشتر از یک تا دو هفته استفاده شود به محض قطع دارو علایم بیمار برمی گردد. کتوتیفن دیگر داروی بدون نسخه ای است که هم اثر هیستامین را تعدیل می کند و هم ترشح آن را از ماست سل ها می کاهد. این دارو به طور موثری علایم چشمی را رفع می کند و عوارض جانبی چندانی هم ندارد. اگر کتوتیفن سبب بهبود علایم نشد فرد حتما باید به پزشک مراجعه کند. پزشک می تواند داروهای ضد حساسیت دیگری برای بیمار نسخه کند که به طور موثری خارش، قرمزی و آبریزش چشم بیمار را کم کند. این قطره های چشمی عبارتند از: امادین، کرومولین، ندوکرومیل، آلاماست، الوپاتادین، آزلاستین، اپیناستین و کتورولاک یا آکولار. بیمارانی که به آسپیرین حساسیت دارند نباید از کتورولاک که نوعی داروی ضد التهابی غیراستروییدی است استفاده کنند. گاهی اوقات قطره های مذکور نمی توانند علایم بیمار را برطرف کنند که در این حالت برای مدت کوتاهی، به مدت 7 تا 10 روز پزشک قطره های استرویید چشمی نسخه می کند. Loteprednol یا Alrex یک استرویید موضعی چشمی است که دوره کوتاهی در درمان آلرژی چشمی استفاده میشود و مورد تأیید اداره غذا و داروی آمریکا است. البته باید این نکته را در نظر داشت که قطره های استرویید چشمی ممکن است با عوارض شدیدی مانند عفونت چشم، […]