آسم و آلرژی بینی از زبان متخصص آلرژی و حساسیت

آسم و آلرژی بینی از زبان متخصص آلرژی و حساسیت

  • آیا به طور شایعی علایم چشمی همراه با آلرژی بینی دیده می شود؟ درمان آن چیست؟

پنجاه درصد بیمارانی که آلرژی بینی دارند مبتلا به علایم آلرژی چشمی نیز هستند که به آن کنژنکتیویت آلرژیک می گویند. شایع ترین علامت آن قرمزی، خارش و آبریزش چشم می باشد. چنانچه علایم چشمی شدید باشند قبل از هرگونه درمان باید بیمار توسط پزشک معاینه شود تا از نبودن عفونت یا سایر بیماری های چشم اطمینان حاصل شود.

بیماران اغلب با داروهای بدون نسخه مانند آنتی هیستامین خوراکی یا قطره های چشمی درمان می شوند. همانطور که در سوال 27 شرح داده شد آنتی هیستامین خوراکی اثر متوسطی در رفع خارش و آبریزش چشم دارد. اغلب داروهای بدون نسخه شامل تنگ کننده های عروقی مانند نفازولین می باشد که بایستی فقط چند روز آن هم به صورت محدود استفاده کرد زیرا اگر این داروها بیشتر از یک تا دو هفته استفاده شود به محض قطع دارو علایم بیمار برمی گردد. کتوتیفن دیگر داروی بدون نسخه ای است که هم اثر هیستامین را تعدیل می کند و هم ترشح آن را از ماست سل ها می کاهد. این دارو به طور موثری علایم چشمی را رفع می کند و عوارض جانبی چندانی هم ندارد. اگر کتوتیفن سبب بهبود علایم نشد فرد حتما باید به پزشک مراجعه کند. پزشک می تواند داروهای ضد حساسیت دیگری برای بیمار نسخه کند که به طور موثری خارش، قرمزی و آبریزش چشم بیمار را کم کند. این قطره های چشمی عبارتند از:

امادین، کرومولین، ندوکرومیل، آلاماست، الوپاتادین، آزلاستین، اپیناستین و کتورولاک یا آکولار. بیمارانی که به آسپیرین حساسیت دارند نباید از کتورولاک که نوعی داروی ضد التهابی غیراستروییدی است استفاده کنند. گاهی اوقات قطره های مذکور نمی توانند علایم بیمار را برطرف کنند که در این حالت برای مدت کوتاهی، به مدت 7 تا 10 روز پزشک قطره های استرویید چشمی نسخه می کند. Loteprednol یا Alrex یک استرویید موضعی چشمی است که دوره کوتاهی در درمان آلرژی چشمی استفاده میشود و مورد تأیید اداره غذا و داروی آمریکا است. البته باید این نکته را در نظر داشت که قطره های استرویید چشمی ممکن است با عوارض شدیدی مانند عفونت چشم، کاتارکت و گلوکوم همراه باشد و باید این دارو با نظارت مستقیم پزشک استفاده گردد.

 آلرژی بینی (1)

  • من آسم شدید و آلرژی بینی دارم. پزشک برای من Xolair نسخه کرده است. آیا این دارو برای رفع علایم آلرژی بینی مناسب خواهد بود؟

امالزیوماب تزریقی یا Xolair داروی جدیدی است که اخیراً جهت درمان آسم آلرژیک تأیید شده است. این دارو نوعی آنتی بادی علیه IgE است که دو بار در ماه تزریق می شود. چون این دارو گرانقیمت بوده و برای درمان آسم های شدید که به درمان های رایج پاسخ نداده اند در نظر گرفته می شود.

بعد از چند ماه استفاده از این دارو به طور چشمگیری حملات آسم در این بیماران کاهش یافته، مصرف دارو کمتر شده و کیفیت زندگی این بیماران بهبود می یابد. به موازات بهبود آسم آلرژی بینی این بیماران نیز به طور چشمگیری بهتر می شود. هنگامی که این دارو در بیماران مبتلا به تب یونجه فصلی استفاده می شود علایم آلرژی بینی و چشمی به طور بارزی بهبود یافته و مصرف دارو در آنان کاهش می یابد.

به طور مشابه بیمارانی که آلرژی به مایت و موی حیوانات دارند با استفاده از این دارو بعد از دو هفته بهتر شده و مصرف آنتی هیستامین در آنان کم می شود. بنابراین اگر بیماری همزمان از آسم و آلرژی بینی رنج می برد استفاده از Xolair در درمان آنان می تواند مفید باشد.

 آلرژی بینی (3)

  • آلرژی- درمانی چیست و چگونه در درمان بیماران مبتلا به آلرژی بینی موثر واقع می شود؟

آلرژی – درمانی به نام های «ایمونوتراپی اختصاصی» و «واکسن –درمانی» نیز شناخته می شود و یکی از روش های قدیمی در درمان بیماران مبتلا به آلرژی بینی و چشمی می باشد. در آغاز قرن بیستم دریافتند افرادی که مبتلا به تب یونجه هستند چنانچه به آرامی در معرض دزهای به تدریج افزایشی گرده های چمن قرار گیرند در فصل تابستان به طور چشمگیری علایم آلرژی بینی و چشمی آنان بهبود می یابد.

امروزه مشخص شده که ایمونوتراپی با ذرات حساسیت زای گرده های گل و گیاه درختان،‌ مایت موجود در گرد و غبار منزل، پرز و موی سگ و گربه و ذرات سوسک و قارچ تا 80 درصد علایم بالینی آلرژی فصلی و غیرفصلی بینی را کاهش می دهد. آلرژی درمانی در چه بیمارانی انجام می شود؟ در بیمارانی باید انجام داد که 1- به داروهای رایج در درمان آلرژی بینی پاسخ مناسبی نداده باشند 2- مبتلا به عوارض جانبی دارو شده باشند 3-علاوه بر آلرژی بینی بیماری به سمت آسم، سینوزیت یاعفونت گوش پیشرفت کرده باشد 4- نیاز به داروهای متعدد و گران قیمت جهت کنترل علایم باشد. ایمونوتراپی شامل دو مرحله می شود: 1- «مرحله افزایشی» 2- «مرحله نگهدارنده» . در فاز افزایشی بیمار هر هفته یا هر دو هفته یک بار به صورت افزایشی ذرات حساسیت زا را در مدت 4 تا 6 ماه دریافت می کند تا به دوز لازم برسد. بعد از آن بیمار وارد مرحله «نگهدارنده» شده که مقدار ثابتی از ماده حساسیت زا به مدت 3 تا 4 سال ماهیانه دریافت می دارد. پاسخ بالینی لازم ممکن است پس از 3 ماه حاصل شود و گاهی هم ممکن است تا رسیدن به مرحله نگهدارنده (6 تا 9 ماه) طول بکشد. مطالعات نشان داده است که 2 تا 3 سال پس از پایان ایمونوتراپی بیماران به میزان 50 درصد بهبود علایم بالینی نسبت به قبل از آن داشته اند. آلرژی بسیاری از بیماران به طور چشمگیری بهبود می یابد و اندکی از آنان نیز ممکن است یکسال پس از قطع درمان علایمشان برگردد. شایع ترین عارضه ایمونوتراپی خارش، گرمی و قرمزی محل تزریق می باشد که در خلال چند دقیقه تا چند ساعت پس از تزریق ایجاد می شود. این عارضه در 10 درصد بیمارانی که در مرحله افزایشی هستند و به ندرت در آنانی که به مرحله نگهدارنده می رسند دیده می شود. برای درمان می توان از کیسه یخ و آنتی هیستامین خوراکی استفاده کرد. اگر این عوارض در هر تزریق تکرار شود می توان دو ساعت قبل از ایمونوتراپی از 10 میلی گرم سیتریزین یا 10 میلی گرم رانیتیدین یا 10 میلی گرم مونته لوکاست به داروی فوق اضافه کرد. اما عارضه مهم تر ولی ناشایع تر واکنش سیستمیک به دنبال تزریق می باشد که معمولا در خلال 20 تا 30 دقیقه پس از تزریق اتفاق می افتد . در این حالت بیمار دچار کهیر، احساس گرما، خارش پوست و آب ریزش بینی می شود. در واکنش های شدیدتربیمارممکن است دچار خس خس سینه،‌ احتقان گلو و حتی افت فشار خون گردد که به این حالات آنافیلاکسی گفته می شود و در صورتی که فشار خون بیمار به زیر mmHg 60/90 سقوط کند شوک آنافیلاکسی می گویند. درجاتی از آنافیلاکسی ممکن است یکبار به ازای هر 200 تزریق اتفاق بیفتد.

در بیمارانی که حامله اند، بیماری قلبی ایسکمیک یا آسم کنترل نشده دارند و یا به بیماری اتوایمیون مانند لوپوس مبتلا هستند ایمونوتراپی ممنوع می باشد.

 دکتر حمید کرمانی متخصص آلرژی

دکتر حمید کرمانی

متخصص آلرژی و حساسیت (ایمونولوژیست)

منبع

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

اطلاع از
avatar